ΕΠΙΓΡΑΜΜΑΤΑ
Εις ποιητήν οφθαλμολόγον
Μάτια και μάτια εξύμνησες
ως ποιητής με λαύρα,
μα ως γιατρός εστράβωσες
και γαλανά και μαύρα.
Σε αδέξια πιανίστρια
Τόσο πολύ χριστιανικά
κινείς τα δάχτυλά σου
που δε γνωρίζ' η αριστερά
τί ποιεί η δεξιά σου.
Επιτύμβιο παντρεμένου
Εξήντα χρόνια έζησε
το όλον ο καημένος,
τα είκοσι σαν άνθρωπος,
σαράντα παντρεμένος.
Εις γεύμα λογίων
Έλα! Χριστέ και Παναγιά,
τί μεγα θαύμα πούναι!
Να τρων μαζί οι λόγιοι,
χωρίς να φαγωθούνε!
Σε θεατρικό συγγραφέα
Τί κοινόν αλλόκοτον!
Μήπως ξέρουνε τί λένε;
γράφεις δράματα γελούνε,
γράφεις κωμωδίες κλαίνε.
Σε φτωχή κηδεία γιατρού
Σαν πέθανε δε βρέθηκαν
να τον ξεβγάλουν φίλοι.
Όλους ο αθεόφοβος
τους είχε ξαποστείλει.
Ελευθερία
Ελευθερία για το ρωμηό
θα πεί, εάν δε σφάλλω,
να μην ανέχεται ποτέ
κανέναν πιο μγάλο.
Κωνσταντίνος Σκόκος (1855-1929)
Ετικέτες σκωπτικά

0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]
<< Αρχική σελίδα